Cattery van de Simona’s

Sacred Birmans, our life , our love.

25 years of dedication.

Cattery van de Simona’s

Sacred Birmans, our life , our love.

25 years of dedication.

Een pagina met wetenswaardigheden over de Heilige Bimaan.

De Legende

In een tempel gebouwd op de flanken van de Lugh woonde een heel gelovige priester, de Kittah Mun-Ha, waarvan gezegd werd dat de God Song-Ho zelf zijn gouden baard had gevlochten. Elke minuut, elke gedachte van hem was geweid aan de verering en de dienst aan de Godin Tsun Kyan-Kse, de Godin met ogen van saffier. Zij die ging over de overgang van de zielen, zij die de Kittahs toestond opnieuw te leven in een Heilig dier voor de tijd van dat dierenleven, alvorens ze weer terug konden in een geheiligd lichaam van een priester. Naast de priester mediteerde zijn kat Sinh, zijn geliefd orakel, een witte kat met gouden ogen. Goud door de reflectie van de gouden baard van zijn meester en het gouden lichaam van de Godin. Sinhs oren, neus, staart en poten waren donker als de kleur van de aarde, aangevend de onreinheid van alles wat de grond raakt of kan raken. Op een nacht, toen de kwaadwillige maan moordzuchtige Phoums uit het gehate Siam de kans had gegeven na de heilige plaats te gaan, stierf de grote priester Mun-Ha met naast zich zijn toegewijde kat en met in zijn ogen de wanhoop van de overmeesterde Kittahs. Op dat moment vond het wonder plaats, het wonder van de onmiddellijke zielsverhuizing. Met één sprong was Sinh op de gouden troon en zat op het hoofd van zijn in elkaar gezakte meester. Hij steunde op dat oude hoofd, dat voor het eerst niet meer naar de Godin keek. Terwijl hij daar verstijfd zat voor het eeuwige beeld zag men dat het haar op zijn witte rug goudgeel werd. Zijn gouden ogen werden blauw, groot en diep als die van de Godin. Terwijl hij langzaam zijn hoofd draaide naar de zuidelijke deur werden zijn poten, waar deze de oude schedel raakten, stralend wit. De Kittahs gehoorzaamden aan zijn wenk en sloten de zware bronzen, zuidelijke deur. De tempel werd gered. Sinh echter verliet zeven dagen lang de troon niet. Hij zat onbewegelijk en keek de Godin recht in de ogen. Zo stierf hij en bracht de ziel van Mun-Ha naar Tsun Kyang-Kse. Mun-Ha was te goed voor de wereld. Weer zeven dagen later verzamelden de priesters zich voor het beeld om te beslissen over de opvolging van Mun-Ha. En alle katten van de tempel verschenen en hadden ineens een gouden vacht met witte handschoenen en het geel van hun ogen was veranderd in diep saffierblauw. In volmaakte stilte gingen zij om de jongste van Kittahs heen zitten en deze werd opvolger van Mun-Ha. Want zo was de wil van de Godin.

De Geschiedenis

Het ontstaan van de Heilige Birmaan is gehuld in een dichte mist. In 1926 verschijnt de eerste Heilige Birmaan op een show in Parijs. Het is de poes Poupée de Madalpour. het verhaal gaat dat een Majoor Russel Gordon, in dienst van het Britse leger in het Verre Oosten (Tibet, India of Birma) de Kittahs beschermde tegen overvallers en toen voor het eerst de Heilige Katten in de tempel kon aanschouwen. Deze Majoor Russel Gordon krijgt van een priester het verhaal van de Heilige Kat te horen en vertelt het weer aan Prof. Junaud , die het publiceert als Poupée voor het eerst in Frankrijk op een show verschijnt. Poupée zou een dochter zijn van een paartje Heilige Birmanen die een Mr. Vanderbilt in het Verre Oosten ten geschenke heeft gekregen. De kater sterft op weg naar Europa, maar de poes Sita blijkt gelukkig zwanger te zijn. Onderzoekers die naar het gebied zijn geweest waar de tempel zou hebben gestaan, die door Majoor Gorden werd beschreven, hebben echter nooit iets kunnen vinden. Ook heeft niemand in dat gebied ooit deze katten gezien. Wel heeft er in Cambodja een meneer Townes gewoond die twee katten met een half lange vacht en points (aftekening) gegeven heeft aan een Amerikaanse mevrouw Griswold. Dit waren de katten Pkaa en Klaa. Townes had de ouders gekocht van een Française die gestationeerd was in Cambodja, mevrouw Gillet, die geïnteresseerd was in het fokken van Colourpoints. Pkaa en Klaa hadden een heel klein beetje wit aan hun pootjes. Er zijn in feite heel weinig gegevens over de allereerste fok van de Birmanen. Opvallend is wel dat het verschijnen van deze kat vrijwel gelijk komt met het ontstaan van de Colourpoints uit Perzen en Siamezen. Hierbij moet men bedenken dat zowel Perzen als Siamezen toen nog niet zo'n extreem gevormde kop hadden. Mogelijk is het wat al te brutaal om te stellen dat op één of andere manier een huiskat stiekem de factor voor de witte voetjes erin heeft gebracht en dat de Heilige Birmaan eigenlijk bij toeval is ontstaan. Zeker is in elk geval dat hij als kat uniek is en een beetje mysterie in zijn afkomst er alleen maar toe bijdraagt om zijn heiligheid te vergroten.

Heilige Birmanen, al 25 Jaar onze hobby, met nog steeds dezelfde passie en toewijding